„Rekreacje Mikołajka” to bardzo ciekawy zbiór opowiadań dla dzieci, gdzie autorzy łączą ze sobą wiele ciekawych elementów. Znajdziemy tutaj chwile zabawne i przykre, wzruszające i działające na nerwy. Oczywiści w przygodach Mikołajka więcej jest tych dobrych chwil, a nie tych przykrych i złych. To książka dla dzieci, więc wydarzeń złych nie może być zbyt dużo. Literatura dla dzieci powinna uczyć, a nie pokazywać jak się łamie prawo, jak to bywa w niektórych nieudanych utworach kiepskich autorów. Bardzo ładne jest opracowanie tego zbioru. To połączenie świetnej prozy dla dzieci ze wspaniałymi ilustracjami, których autorem był znany ilustrator i rysownik, współautor komiksu „Asterix i Obelix”. Moje ulubiony opowiadania z tego zbioru to: „Najmilsza pamiątka”, „Reks”, „Rower”, „Tomcio Paluch” „Dzienniczki” i „Uciekam z domu”. To moje ulubione utwory z tego zbioru, jednak wszystkie są na równie wysokim poziomie. Dlatego warto zapoznać się z tego typu twórczością. Bo jest ona niezwykle ciekawa i nietuzinkowa.

„Samotność w Sieci” to jedna z moich ulubionych powieści polskich, zwłaszcza jeśli chodzi o powieści miłosne. Autor prezentuje naprawdę świetny poziom i proponuje nam skosztowania apetycznej literatury. Przepraszam za te wręcz kulinarne słownictwo, ale jestem po prostu literackim łasuchem i często porównuje książki do dobrego sytego posiłku. Te słabsze książki są dla mnie mierną przystawką podaną w jeszcze bardziej kiepski sposób. Jednak „Samotność w Sieci”, powieść autorstwa Janusza Leona Wiśniewskiego, to porządny i bardzo syty obiad dla czytelnika. Miałam zaszczyt przeczytać drugą wersję tejże powieści, w której załączone były pewne dodatki, takie jak specjalne komentarze autora utworu oraz jego fanów. Dołączony do drugiej wersji tej książki został też tak zwany post-epilog, który dla mnie jest ciekawym zjawiskiem literacki. Książka ta jest to oczywiście o miłości, a wykorzystany tutaj został tak ciekawy wynalazek jak Internet. Autor porusza bardzo ciekawą tematykę i znalazł na to jeszcze ciekawszy sposób.

„Poletko Pana Boga” to książka, o której było dość głośno. Cieszę się, że tak właśnie było, bo dzięki temu dowiedziałam się o tej książce i postanowiłam ją przeczytać. Książka była taka jak ją opisywali wcześniej. Świetna i przewrotna. Głównym bohaterem tej książki jest Tay Tay. Książka ta to opis pewnych farmerów z Ameryki. Książka wydała mi się bardzo ciekawa. Spodobała mi się w tej książce bardzo różnorodna paleta postaci. Mamy tutaj dorosłych i dzieci. Ludzie tutaj są bardzo różni i w różnym wieku, o różnym wyglądzie i charakterze. Jedni są źli, inni zaś dobrzy. Najbardziej do gustu przypadł mi Pluto, ponieważ jest on bardzo ciekawą postacią w tym utworze. Jest on dobry, nieśmiały i spokojny. Posiada dar wybaczania, co często jest niedostępne dla niektórych ludzi. Naprawdę lektura godna czytani. Lubię wspominać tą książkę. Jak dla mnie największą jej zaletą jest sama fabuła, a także narracja. Autor potrafi dobrze przekazać to co ma na myśli. Wie on i jest świadomy co pisze o co chce przekazać czytelnikowi.