Spis treści

Rewers

admin — Thu, 28 Oct 2010 21:20:39 +0000

Przewrotność powieści „Rewers” jest po prostu zaskakująca i fantastyczna. A inteligencja tej książki bije po prostu z każdej strony. To naprawdę dzieło przewrotne i nietuzinkowe. Z czystym sumieniem mogę zaliczyć tą książkę do grona moich ulubionych. Jeśli chodzi o czas akcji to wydarzenie w książce dzieją się na początku lat pięćdziesiątych. A miejscem tych wydarzeń jest nasza stołeczna Warszawa. Książka ta została zekranizowana. W ekranizacji tej książki wzięli udział najlepsi polscy aktorzy tacy jak Agata Buzek, Krystyna Janda czy też Marcin Dorocińskie. Jednak mówimy o książce. Książka jest bardzo mądra i dojrzała. Jest to lektura dla czytelników, którzy cenią coś więcej niż po prostu kilkaset stron wypchanych zwykłą treścią, która nie wnosi nic. „Rewers” to książka, która wiele wnosi do polskiej literatury. Spotkała się ona z przychylnym zdaniem czytelników oraz krytyki i recenzentów, więc musi coś przecież znaczyć. Cenię w tej książce to, że jest to historia życiowa. Bardzo cenią takie opowieści, gdzie ludzka egzystencja ma duże znaczenie. Bo przecież życie pisze najlepsze historie…

Rzeka czasu

admin — Wed, 16 Jun 2010 09:09:30 +0000

„Przeklinam rzekę czasu” to dzieło nietuzinkowe, o wiele lepsze od pozostałych książek Pettersona. Bardzo mi się spodobała ta książka, choć na rynek polski trafiła stosunkowo niedawno, a w swoje ręce dostałam ją przypadkiem, kiedy byłam u znajomych. Bardzo mile wspominam tą wizytę właśnie ze względu na to, że to właśnie tam zaczęłam czytać tą książkę. Oczywiście nie byłam w stanie zostawić jej na półce, dlatego pożyczyłam ją i przeczytałam jeszcze tej samej nocy. Książki wywarła na mnie ogromnie pozytywne wrażenie. Inne utwory tego autora były w porządku, jednak książka pod tytułem „Przeklinam rzekę czasu” bije wszystkie jego utwory na plecy. Po prostu zmiata je ze sceny literackiej. Ten autor jedną książką zrobił na mnie większe i pozytywniejsze wrażenie niż wszystkimi pozostałymi łącznie. Mimo, że inne utwory Pettersona także mi się podobały, ta książka po prostu zjada te pozostały, czyniąc je po prostu niczym. Kiedy myślę o tym autorze od razu kojarzę go z tą książką. Naprawdę świetna lektura! Polecam!

Mikołajek

admin — Sun, 25 Apr 2010 05:03:06 +0000

„Rekreacje Mikołajka” to bardzo ciekawy zbiór opowiadań dla dzieci, gdzie autorzy łączą ze sobą wiele ciekawych elementów. Znajdziemy tutaj chwile zabawne i przykre, wzruszające i działające na nerwy. Oczywiści w przygodach Mikołajka więcej jest tych dobrych chwil, a nie tych przykrych i złych. To książka dla dzieci, więc wydarzeń złych nie może być zbyt dużo. Literatura dla dzieci powinna uczyć, a nie pokazywać jak się łamie prawo, jak to bywa w niektórych nieudanych utworach kiepskich autorów. Bardzo ładne jest opracowanie tego zbioru. To połączenie świetnej prozy dla dzieci ze wspaniałymi ilustracjami, których autorem był znany ilustrator i rysownik, współautor komiksu „Asterix i Obelix”. Moje ulubiony opowiadania z tego zbioru to: „Najmilsza pamiątka”, „Reks”, „Rower”, „Tomcio Paluch” „Dzienniczki” i „Uciekam z domu”. To moje ulubione utwory z tego zbioru, jednak wszystkie są na równie wysokim poziomie. Dlatego warto zapoznać się z tego typu twórczością. Bo jest ona niezwykle ciekawa i nietuzinkowa.

Kontrowersja

admin — Tue, 13 Apr 2010 22:17:35 +0000

Książka niezwykła, cudowna, fantastyczna, wspaniała, boska! Jak można określić inaczej tą książkę? Ja inaczej nie potrafię. Moim zdaniem jest to książka świetna z gatunku tak zwanego thrillera moralnego. Jest to bardzo ciekawa forma przekazy. Od pierwszej do ostatniej strony książka trzyma ta czytelnika w napięciu. Polka autorka pokazała, że Polak potrafi. Polacy często byli słabo doceniani w literaturze, której nie można zaliczyć do głównego nurtu. Jednak coraz mocniej udowadniają, że my także potrafimy pisać dobre książki, nie należące do głównego nurtu. „Prowadź swój pług przez kości umarłych”. Tytuł jest dość długi, a ja nie lubię długich tytułów. Jednak w tym przypadku się nie przyczepię i nawet nie uznam tego za żadną wadę czy też nawet małą usterkę. Książka napisana jest świetnie. Olga Tokarczuk zadbała w tej lekturze przede wszystkim o odpowiednią narrację, którą ciągle trzyma czytelnika w napięciu. Wyszło jej to naprawdę świetnie. Buduje ona niepowtarzalny nastrój. Akcja toczy się w naszym kraju. Czyli wszystko pięknie!

Samotność w sieci

admin — Mon, 05 Apr 2010 02:07:16 +0000

„Samotność w Sieci” to jedna z moich ulubionych powieści polskich, zwłaszcza jeśli chodzi o powieści miłosne. Autor prezentuje naprawdę świetny poziom i proponuje nam skosztowania apetycznej literatury. Przepraszam za te wręcz kulinarne słownictwo, ale jestem po prostu literackim łasuchem i często porównuje książki do dobrego sytego posiłku. Te słabsze książki są dla mnie mierną przystawką podaną w jeszcze bardziej kiepski sposób. Jednak „Samotność w Sieci”, powieść autorstwa Janusza Leona Wiśniewskiego, to porządny i bardzo syty obiad dla czytelnika. Miałam zaszczyt przeczytać drugą wersję tejże powieści, w której załączone były pewne dodatki, takie jak specjalne komentarze autora utworu oraz jego fanów. Dołączony do drugiej wersji tej książki został też tak zwany post-epilog, który dla mnie jest ciekawym zjawiskiem literacki. Książka ta jest to oczywiście o miłości, a wykorzystany tutaj został tak ciekawy wynalazek jak Internet. Autor porusza bardzo ciekawą tematykę i znalazł na to jeszcze ciekawszy sposób.

Pomocnik

admin — Thu, 11 Mar 2010 02:56:24 +0000

„Pomocnik” to książka bardzo ciekawa z kilku zasadniczych względów. Najbardziej podobają mi się w niej bohaterowie. Książka ta to spotkanie dwóch odmiennych bohaterów. Są to Frank i Morris. Stanowią oni dwa różne światy. Różni ich wygląd, charakter i poglądy. Dlatego ta książka wzbudziła we mnie ciekawość i wysoki poziom satysfakcji. Utwór ten jest wielopoziomowy, co jest dość typowe dla twórczości Malamuda. Lubię tego autora, a powieść „Pomocnicy” jest moją ulubioną książką z całego dorobku literackiego tego pisarza. Jest to pisarz znany i szanowany. Ja także go szanuję za twórczość, ale tą powieścią pobił na łopatki wszystkie jego wcześniejsze utwory. Ciekawa i wciągając narracja to również duży atut tej książki. Książkę tą dostałam w prezencie na Gwiazdkę i muszę z przyjemnością stwierdzić, że był to prezent bardzo trafiony i udany. Czerpałam z niego całkiem niezłą satysfakcję jako czytelnik. Gdybym była pisarką trochę bym pozmieniała w tej książce, jednak, że pisarką nie jestem pozostaje mi tylko czytać i oceniać. A oceniam bardzo pozytywnie.
Pożegnanie z Marią
Tadeusz Borowski jest jednym z moich ulubionych polskich autorów głównego nurtu. Prezentuje on całkiem przyzwoite utwory. Potrafi on władać porządnym warsztatem literackim, pokazując swój literacki kunszt. Do moich ulubionych książek tego autora należy książka pod uroczym tytułem „Pożegnanie z Marią”. Tytuł ten mnie fascynuje i zachwyca. Warto sięgnąć po tą książkę ze względu chociażby na ten tytuł. „Pożegnanie z Marią” to bardzo ciekawy zbiór opowiadań, zawierający utwory ciekawe i przewrotne. Autor prezentuje w swoich utworach swoje doświadczenia obozowe. Twórczość Borowskiego poznałam jeszcze w szkole i pamiętam, że od razu przypadła mi do gustu. Borowski w swoich utworach zwraca uwagę na wiele ważnych i oczywiście istotnych. Kocham zbiór pod tytułem „Pożegnanie z Marią”. Często zdejmuję tą książkę z półki, żeby się nie zakurzyła. Otwieram ją i przeglądam kilka stron, żeby odświeżyć wspomnienia. Autor potrafi być bardzo szczery i często wzruszający. Wszystko to pewnie ze względu na jego przykre doświadczenia życiowe. Najlepiej zapoznać się nieco z życiorysem tego autora.

Poletko Pana Boga

admin — Mon, 02 Nov 2009 05:21:36 +0000

„Poletko Pana Boga” to książka, o której było dość głośno. Cieszę się, że tak właśnie było, bo dzięki temu dowiedziałam się o tej książce i postanowiłam ją przeczytać. Książka była taka jak ją opisywali wcześniej. Świetna i przewrotna. Głównym bohaterem tej książki jest Tay Tay. Książka ta to opis pewnych farmerów z Ameryki. Książka wydała mi się bardzo ciekawa. Spodobała mi się w tej książce bardzo różnorodna paleta postaci. Mamy tutaj dorosłych i dzieci. Ludzie tutaj są bardzo różni i w różnym wieku, o różnym wyglądzie i charakterze. Jedni są źli, inni zaś dobrzy. Najbardziej do gustu przypadł mi Pluto, ponieważ jest on bardzo ciekawą postacią w tym utworze. Jest on dobry, nieśmiały i spokojny. Posiada dar wybaczania, co często jest niedostępne dla niektórych ludzi. Naprawdę lektura godna czytani. Lubię wspominać tą książkę. Jak dla mnie największą jej zaletą jest sama fabuła, a także narracja. Autor potrafi dobrze przekazać to co ma na myśli. Wie on i jest świadomy co pisze o co chce przekazać czytelnikowi.

Świat dysku

admin — Sun, 06 Sep 2009 02:27:59 +0000

Olbrzymia dawka dobrego humoru oraz jeszcze większa doza porządnej fantastyki. Książka bardzo fajna i ciekawa. Taka właśnie jest trzynasta część fantastycznego i bardzo długiego cyklu autorstwa Terry’ego Pratchetta, pod tytułem „Świat Dysku”. Chodzi oczywiście o książkę, która nazywa się „Pomniejsze bóstwa”. Autor po raz trzynasty przenosi nas w znajomy świat magii oraz fantastycznych i często bardzo zabawnych sytuacji. Dla mnie Pratchett jest bardzo wyjątkowym autorem. Łączy on ze sobą trudne do połączenia elementy takie jak fantastyka i dobry humor. Mimo tego trudnego zadania, autor wychodzi z tego bez szwanku. „Pomniejsze bóstwa” są jedną z moich ulubionych powieści tego autora. Dużo śmiechu i zabawnych chwil zapewnia ta książka. Lektura tej książki dała mi satysfakcję olbrzymich rozmiarów. Bardzo fajna książka, nie tylko dla dzieci, lecz przede wszystkim dla dorosłych w zasadzie, ponieważ autor często używa bardzo ironicznego, a miejscami wręcz sarkastycznego poczucia humoru, który dla mniejszych czytelników może być niezrozumiały. Jednak książkę polecam tą każdemu czytelnikowi.

Proces

admin — Fri, 29 May 2009 07:27:05 +0000

Franz Kafka. Chyba każdy czytelnik kojarzy to nazwisko. Nie każdy musi lubić jego twórczość, lecz warto docenić sylwetkę tego pisarza. Moim zdaniem jego dzieła są trudne. Nawet niezwykle trudne. Rozmawiałam z kilkoma osobami na temat twórczości tego autora. Nie znalazłam jednak osoby, która w pełni zrozumiałaby twórczość tego pisarza. Wiele z nich po przeczytaniu jakiegoś utworu Kafiki, poszukuje w internecie oraz w innych książkach koncepcji oraz interpretacji dzieł tego pisarza. Osobiście w ogóle nie rozumiem jego twórczości. Nie chcę jednak mówić, że pisarz ten jest trudny. Po prostu jest to literatura dla mnie nie zrozumiała. Widocznie jestem zbyt słabą czytelniczką. Ogólnie to nie podchodzi mi tego typu twórczość. Jednak zdaje sobie sprawę, że Kafka to pisarz wspaniały i jego twórczość to literatura na wysokim poziomie. Nie trzeba wiedzieć na czym polega literatura pisarza, żeby wiedzieć, że jest to twórca wielkiego formatu. Przeczytałam ostatnio „Proces”, książkę Kafki. Niestety nic nie zrozumiałam. Polecam wybitnym czytelnikom.

Przepaska z liści

admin — Sun, 24 May 2009 05:14:35 +0000

„Przepaska z liści” to książka, którą zainteresowałam się ze względu na tytuł. Mam manię na tle tytułów książek i często się tym kieruje w wyborze dogodnych dla mnie lektur. Oczywiście najważniejsze ma sama treść książki oraz jej techniczna budowa i struktura. Mimo to tytuł jest dla mnie niezwykle ważny. Ten zaś bardzo mnie do siebie przekonał. Jednak gdy zaczęłam lekturę, poczułam mały zawód. Książka wydała mi się nudna i empatyczna. Jednak po kilkunastu stronach książki wyszłam z błędu i żałowałam swojej pierwszej myśli na temat tejże książki. Myślałam, że głównym motywem tej książki będą damy i dżentelmeni, ukazani w swoim życiu, gdzie rządzi przepych, a wszystko będzie zamknięte w ramach epoki wiktoriańskiej. Jednak autor mnie zaskoczył. Oczywiście bardzo pozytywnie, za co ogromnie mu dziękuję i składam mu hołd. Nie jestem mu w stanie się odwdzięczyć za tą lekturę, dlatego muszę chociaż podziękować. Szkoda, że on tego nie przeczyta ani nie usłyszy ode mnie. Akcja powieści dzieje się w Australii. Jest to mój ulubiony daleki kontynent, który mnie fascynuje. Zresztą fascynowała mnie cała ta książka.