Książka niezwykła, cudowna, fantastyczna, wspaniała, boska! Jak można określić inaczej tą książkę? Ja inaczej nie potrafię. Moim zdaniem jest to książka świetna z gatunku tak zwanego thrillera moralnego. Jest to bardzo ciekawa forma przekazy. Od pierwszej do ostatniej strony książka trzyma ta czytelnika w napięciu. Polka autorka pokazała, że Polak potrafi. Polacy często byli słabo doceniani w literaturze, której nie można zaliczyć do głównego nurtu. Jednak coraz mocniej udowadniają, że my także potrafimy pisać dobre książki, nie należące do głównego nurtu. „Prowadź swój pług przez kości umarłych”. Tytuł jest dość długi, a ja nie lubię długich tytułów. Jednak w tym przypadku się nie przyczepię i nawet nie uznam tego za żadną wadę czy też nawet małą usterkę. Książka napisana jest świetnie. Olga Tokarczuk zadbała w tej lekturze przede wszystkim o odpowiednią narrację, którą ciągle trzyma czytelnika w napięciu. Wyszło jej to naprawdę świetnie. Buduje ona niepowtarzalny nastrój. Akcja toczy się w naszym kraju. Czyli wszystko pięknie!

„Samotność w Sieci” to jedna z moich ulubionych powieści polskich, zwłaszcza jeśli chodzi o powieści miłosne. Autor prezentuje naprawdę świetny poziom i proponuje nam skosztowania apetycznej literatury. Przepraszam za te wręcz kulinarne słownictwo, ale jestem po prostu literackim łasuchem i często porównuje książki do dobrego sytego posiłku. Te słabsze książki są dla mnie mierną przystawką podaną w jeszcze bardziej kiepski sposób. Jednak „Samotność w Sieci”, powieść autorstwa Janusza Leona Wiśniewskiego, to porządny i bardzo syty obiad dla czytelnika. Miałam zaszczyt przeczytać drugą wersję tejże powieści, w której załączone były pewne dodatki, takie jak specjalne komentarze autora utworu oraz jego fanów. Dołączony do drugiej wersji tej książki został też tak zwany post-epilog, który dla mnie jest ciekawym zjawiskiem literacki. Książka ta jest to oczywiście o miłości, a wykorzystany tutaj został tak ciekawy wynalazek jak Internet. Autor porusza bardzo ciekawą tematykę i znalazł na to jeszcze ciekawszy sposób.

„Poletko Pana Boga” to książka, o której było dość głośno. Cieszę się, że tak właśnie było, bo dzięki temu dowiedziałam się o tej książce i postanowiłam ją przeczytać. Książka była taka jak ją opisywali wcześniej. Świetna i przewrotna. Głównym bohaterem tej książki jest Tay Tay. Książka ta to opis pewnych farmerów z Ameryki. Książka wydała mi się bardzo ciekawa. Spodobała mi się w tej książce bardzo różnorodna paleta postaci. Mamy tutaj dorosłych i dzieci. Ludzie tutaj są bardzo różni i w różnym wieku, o różnym wyglądzie i charakterze. Jedni są źli, inni zaś dobrzy. Najbardziej do gustu przypadł mi Pluto, ponieważ jest on bardzo ciekawą postacią w tym utworze. Jest on dobry, nieśmiały i spokojny. Posiada dar wybaczania, co często jest niedostępne dla niektórych ludzi. Naprawdę lektura godna czytani. Lubię wspominać tą książkę. Jak dla mnie największą jej zaletą jest sama fabuła, a także narracja. Autor potrafi dobrze przekazać to co ma na myśli. Wie on i jest świadomy co pisze o co chce przekazać czytelnikowi.